ولی وقتایی که تنها میشم یا دلم میگیره (خوب بالاخره من هر جای این زمین هم باشم ، بالا یا پایین فرقی نمیکنه بازم آدمم ) هیچکس نیست که به دادم برسه ، به هرکدومشون که زنگ میزنم یا میگه الان وقت ندارم یا اینکه اصلا جواب بده !!!

حتی اونایی که چند دقیقه پیشش واسم میمردن ......

نمیدونم چی بگم !!! همه آدم هایی که من رو میبینن حسرت موقعیت من رو میخورن !!! ولی من حاظرم همه چیزم رو بدم که فقط یه نفر به حرفام گوش بده و من رو به خاطر خودم بخواد ، بدون چیزایی که الان دارم !!

مشکل اصلی من اینه : هیچکس من و واسه ی خودم نمیخواد !!!

اگه میشه کمکم کنید !!